Moringablad – biologische kruiden

Beschrijving

Herkomst & botanie

De moringaboom (Moringa oleifera) is een snelgroeiende boom waarvan de oorsprong doorgaans in het noordwesten van het Indiase subcontinent wordt geplaatst. Inmiddels wordt hij in veel warme gebieden verbouwd, waaronder delen van Afrika, Azië en Midden- en Zuid-Amerika.

De boom draagt bladeren die uit veel kleine, ovale blaadjes bestaan. Daarnaast vormt hij lichte bloemen en lange, smalle peulen. Dit product bestaat uit de gedroogde blaadjes en fijne bladsteeltjes. Ook de jonge peulen, bloemen en zaden van de boom kennen plaatselijke culinaire toepassingen.

Traditioneel gebruik

In Zuid-Azië en andere gebieden waar de moringaboom al lange tijd wordt verbouwd, worden de bladeren als voedingsmiddel gebruikt. Verse bladeren worden gekookt als bladgroente, terwijl gedroogd blad ook tot poeder wordt gemalen. De jonge peulen worden onder meer verwerkt in stoofgerechten en curry’s. Gedroogd moringablad wordt daarnaast gezet als kruideninfusie.

Dit kruid heeft een plaats binnen Ayurveda. Deze verwijzing betreft uitsluitend de cultuurhistorische achtergrond en is geen uitspraak over werking of effectiviteit.

Smaak, geur en uitstraling

Het gedroogde product bestaat uit kleine groene tot groenbruine blaadjes en fijne stukjes bladsteel. De geur is mild, groen en plantaardig. Als kruideninfusie geeft moringablad een zachte, licht aardse smaak met een subtiel kruidige ondertoon. Munt of citroengras kan het frisse, groene karakter aanvullen. De infusie bevat van nature geen cafeïne.

Klein weetje 🥁

De Engelse naam drumstick tree verwijst niet naar het blad, maar naar de lange peulen. Die doen door hun vorm denken aan de slagstok van een trommel. Jonge moringapeulen worden bijvoorbeeld in stukken meegekookt in sambar, een kruidig Zuid-Indiaas gerecht. Daarbij wordt vooral de zachte binnenkant gegeten.