Appel – biologische vruchten

Beschrijving

Herkomst & botanie

De eetappel (Malus domestica) behoort tot de rozenfamilie. Tot deze plantenfamilie behoren ook bekende vruchten als peer, kers en aardbei. De huidige appel is ontstaan uit verschillende wilde appelsoorten. Malus sieversii, een wilde appel uit Centraal-Azië, geldt daarbij als een belangrijke voorouder.

Appels verspreidden zich in de loop van vele eeuwen westwaarts, onder meer langs oude handelsroutes. Door selectie en teelt ontstond de grote verscheidenheid aan appels die we nu kennen, van friszuur tot uitgesproken zoet.

Traditioneel gebruik

In streken met een gematigd klimaat is de appel al eeuwenlang een vertrouwde boomgaardvrucht. Appels werden gedroogd om een deel van de oogst tot ver na het plukseizoen te kunnen bewaren. Gedroogde stukjes kregen zo een plaats in de voorraadkast en werden gebruikt in gerechten, gebak, compotes en later ook in vruchtenmelanges en kruideninfusies.

Smaak, geur en uitstraling

Deze gedroogde appel bestaat uit kleine, onregelmatige stukjes. Ze zijn licht van kleur, van roomwit tot goudbruin, en kunnen een randje schil hebben. De geur is zacht en herkenbaar fruitig.

Door het drogen verdwijnt een groot deel van het water uit de vrucht. Daardoor smaakt de appel voller en zoeter dan verse appel, met daarnaast een milde zoetzure toon. In een kruideninfusie geeft hij een zachte, ronde appelsmaak. De stukjes kunnen puur worden gebruikt of als fruitige basis in een melange, bijvoorbeeld met rozenbottel, hibiscus, kaneel of bessen.

Klein weetje 🍎

Uit een appelpit groeit meestal niet opnieuw hetzelfde appelras. Een pit uit een Elstar levert dus doorgaans geen nieuwe Elstar op. Om een geliefd ras te behouden, gebruiken kwekers enten: een takje van de gewenste boom wordt op een andere appelboom vastgezet. Zo blijven de eigenschappen van het ras behouden.