Paardenbloemwortel – biologische kruiden

Beschrijving

Herkomst & botanie

De paardenbloem (Taraxacum officinale) is een meerjarige plant uit de composietenfamilie, dezelfde plantenfamilie als sla en zonnebloem. De bladeren staan in een rozet dicht bij de grond. Vanuit het midden verschijnen de bekende gele bloemen, die later veranderen in pluizenbollen.

Onder de rozet groeit een stevige penwortel: één dikke hoofdwortel die recht naar beneden loopt. Voor dit product wordt die wortel gedroogd en in stukjes gesneden. De wortelstukjes zijn biologisch geteeld en niet geroosterd.

Traditioneel gebruik

Paardenbloemwortel werd van oudsher verwerkt in kruidenbereidingen en soms als voedingsmiddel gebruikt. Gedroogde wortel werd ook geroosterd en gemalen als koffievervanger, vaak samen met cichorei. Dat historische gebruik gaat over geroosterde wortel; de wortelstukjes in dit product zijn juist ongeroosterd.

Dit kruid heeft een plaats binnen de Traditionele Europese kruidengeneeskunde. Deze verwijzing betreft uitsluitend de cultuurhistorische achtergrond en is geen uitspraak over werking of effectiviteit.

Smaak, geur en uitstraling

De gedroogde wortel bestaat uit onregelmatige, vezelige stukjes met natuurlijke kleurverschillen. De geur is mild en aards. Als kruideninfusie geeft de ongeroosterde wortel een aardse, kruidige en licht bittere smaak. Gebrande tonen van koffie, karamel of noten horen niet bij dit product, omdat de wortel niet is geroosterd.

Klein weetje 🌱

Een paardenbloem kan na het uitsteken terugkomen als een stuk van de wortel in de grond achterblijft. Uit zo’n wortelrest kan opnieuw een bladrozet groeien. Dat verklaart het bekende tuinverschijnsel dat een paardenbloem soms terugkeert, ook als de plant boven de grond volledig leek verwijderd.